بهترین روش برای تحقق وعده های شخصی

من معمول آدم تنبل و بی عرضه ای نیستم، یعنی بارها خلاف این مسئله به من ثابت شده. مثلن وقتی یه پروژه کاری قبول میکنم همیشه سر وقتی که قول دادم تحویلش میدم حتی شده چند شب پشت سر هم نمیخوابم تا پروژه سروقتش آماده تحویل باشه. ولی وقتی نوبت به انجام و محقق کردن وعده های خودم میرسه تبدیل به یه آدم تنبل میشم که همش بهونه میاره و کارها رو به آینده موکول میکنه. به این مسئله خیلی فکر کردم، که چرا اینکارو با خودم میکنم؟ مگه ایده های دیگران از من مهم ترن؟ چرا من برای موفقیت دیگران اینقد متعهد و پرتلاش عمل میکنم ولی برای ساختن خودم و آینده خودم نه؟ مگه من از کارمندی دقیقا یک سال پیش دست نکشیدم تا بتونم انرژیم رو صرف محقق کردن ایده های خودم بکنم؟ برای  این مسئله علت های مختلفی می آوردم: آیا من هنوز از دیگران بیشتر از خودم حساب میبرم؟ آیا عزت نفس من ضعف داره ؟ آیا من در توانایی خودم برای تبدیل شدن به یک کار آفرین تردید دارم؟ و آیا های دیگه، تا وقتی که یه روش قدیمی برای تحقق هدف رو امتحان کردم و باورم عوض شد.
این روش از این قراره که ابتدا هدفت رو تعیین میکنی. مسلما این هدف باید هدفی باشه که نتیجش دست خودت باشه و نه دست شرایط بیرونی، مثلن شرکت در آزمون زبان و مطالعه کتابش یه هدف خوبه چون که رسیدن بهش دست خودته ولی آوردن نمره بیست هدف خوبی نیست چون خیلی عامل ها وجود داره که رو نمره تو تاثیر داره و دست خودت نیست از جمله استعداد خودت تو یادگیری. قدم دوم اینه که یه فرد قابل اعتماد پیدا کنی که موفقیت تو براش اهمیت داشته باشه، برای من این مرحله یه کم سخت بود چون دوستای نزدیک من هیچ کدوم به رشد شخصی و این موضوعاتی که من دنبالش هستم علاقه نداشتن و یه کم طول کشید تا یه پایه مناسب پیدا کنم. قدم سوم اینه که یه مبلغ پول تعیین میکنی و به حسابش واریز میکنی و ازش میخوای که در صورتی که هدفی که تعیین کردی تا یه تاریخ خاص محقق نشده بود پول رو برای خودش برداره و در غیر اینصورت پول رو به حسابت برگردونه. برای اینکار هربار که یه هدف تعیین میکنی فقط کافیه یه ایمیل یا پیامک برای دوستت بفرستی:

iphone

در مورد مقرر باید یه مدرک از انجام شدن کارت به دوستت تحویل بدی و پولت رو پس بگیری. از این روش برای انجام هر گونه هدف کوتاه مدت یا بلند مدت شخصی میشه استفاده کرد، فقط نکته مهمی که باید بهش توجه کرد اینه که مبلغی که برای جریمه تعیین میکنی باید از دست دادنش برای تو درد بیشتری از انجام تعهدت داشته باشه. مثلا اگه هدفت کم کردن وزنه وقتی  میخوای به بهونه خستگی دست از دویدن بکشی و بری خونه به درد از دست دادن اون پول فکر میکنی و با درد تحمل خستگی و گشنگی مقایسه میکنی ترجیح میدی باز به دویدن ادامه بدی. یا وقتی که میخوای یه شیرینی بخوری درد از دست دادن اون پول به درد نخوردن شیرینی باید بچربه تا دست از خوردن بکشی. فرق بین یه آدم موفق و یه آدم ناموفق دقیقن به تصمیماتی که تو این لحظات سرنوشت ساز میگیرن بستگی داره که البته اراده قویی میخواد. خوشبختانه با این روش اراده به طرز شگفت انگیزی تقویت میشه.

جالبه بدونید من خودم برای نوشتن این همین پست وبلاگ به یکی از دوستام قول دادم و جریمه 50 تومنی تعیین کردم. وگرنه شاید هرگز این پست نوشته نمیشد. نتیجه ای که من از به کار گیری این روش گرفتم اینه که عامل اصلی که باعث میشه ما برای انجام پروژه های دیگران متعهد و پرتلاش باشیم ولی برای پروژه های شخصیمون تنبلی کنیم همین وجود اهرم فشار مالیه. مخصوصن وقتی تو خونه پدر مادر زندگی میکنیم و مخارج زندگی راحت به دست میاد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *